Μόλις νικήσεις εσύ το θηρίο, στείλε μου

Ανάδρομος Παθογόνος 

Παλεύεις ακατάπαυστα με το μυαλό και το σώμα.

Το μυαλό σου λέει να μείνεις σε κείνη, το σώμα σε φέρνει στη γειτονιά μου.

Μου στέλνεις ότι με σκέφτεσαι γυμνή, ανταποδίδω. Αναστατώνομαι και σε περιμένω.

Δεν έρχεσαι.

Μετράω τις μέρες, σε βλέπω μπλεγμένο στα μαλλιά σου και στις μουσικές σου, από φωτογραφίες. Περιμένω.

Με σκέφτεσαι και το νιώθω. Νιώθεις το κορμί μου όταν είσαι μέσα της, της λες σ'αγαπω όμως, χωρίς καμία ντροπή. Τη φροντίζεις, την φιλάς, ενώ έχεις βρώμικο μυαλό.

Με σκέφτεσαι συνέχεια και το νιώθω, μου το μεταδίδεις ενδελεχώς και αδιαλείπτως.

Μου λείπει το μυαλό σου, η ατάκα σου, πως λάμπουν τα μάτια σου όταν κοιτιόμαστε. Μου λείπει η αγριάδα του προσώπου και του στόματός σου όταν ξεκινάμε.

Τι περιμένω; Έναν άπιστο, κατειλημμένο προφήτη άλλης γης.

Σε νίκησε το θηρίο ανάδρομό μου συναίσθημα και ξάπλωσα πάλι ντυμένη...