Ο Ιανός και εγώ ήμασταν στο περίπου ένα χρόνο μαζί, πιο ρεαλιστικά ένα 9μηνο.
Τον είχα γνωρίσει στα πολύ έξαλλά μας, όταν με τον μικρό μου Δρυίδη πήγαμε να εξερευνήσουμε τη ζωή σε μια παραλία.
Κοιμομασταν όλοι στο δάσος και κολυμπουσαμε όλη μέρα στα κατάμεστα νερά του Ιονίου.
Πάντα υπήρχε μια έλξη, ακόμα και τότε που ήμουν φανατικά και εντελώς πλατωνικά και φαντασιακά δοσμένη στον Δρυίδη.
Εκείνος είχε κάτι με μια κοπέλα πολύ γλυκιά και έξυπνη, και αυτό μου είχε κάνει καλή εντύπωση.
Έπρεπε να καταλάβω, ομως, από την πορεία τους τι εστί Ιανός.
Ιανός ο άνετος
Ο πλυμένος χίπης
Ο αραζωστηφασημου
Ο μουνάκιας, καθώς επιζητούσε απαλά την γυναικεία προσοχή.
Ο ανύπαρκτος όταν η φάση αφορά κάτι σοβαρό.
Ο ερωτευμένος με τον εαυτό του.
Τότε μου είχε φανεί πολύ αέρινος και όμορφος.
Είχα σταθεί και εγώ στην επιφάνεια, βλέπεις.
Ένας χρόνος μετά τη γνωριμία μας και κάναμε κάτι πολύ ρομαντικά σαρκικό.
Μετά χάθηκε για έναν χρόνο, είχε να πειραματιστεί με άλλες δύο σχέσεις.
Και μετά είπε να πειραματιστεί μαζί μου...
4/6 Όταν χτυπάει η καμπάνα
Εγώ αγαπούσα εσένα και εσύ τον εαυτό σου
Πόσο απίστευτο έμοιαζε να υπάρχεις εσύ. Εσύ που χαιροσουν με τη χαρά μου και καλωσόριζες τη φαντασία μου. Εσύ που αγκάλιασες μέχρι και τις αλαφροισκιωτες πτυχές μου που τόσο πολεμούσα γιατί κανείς δεν τις ήθελε, ούτε τις αγαπούσε, ούτε καν η ίδια .
Εσύ που όταν κάναμε έρωτα ανταλλάζαμε ακόμα και σκέψεις
Μοιραζόμασταν στιγμές και ονειρα και σκέψεις.
Σε λατρεύω μου είπες πριν λίγες μέρες αλλά μάλλον λατρεύεις εσένα με μένα μαζι.
Άμυνες, ξεσπάσματα, τοποθετήσεις, προβολές... Ατελείωτες προβολές.
Πως μοιάζει το σώμα μου, πως περπατάω, τι σκέφτομαι, τι λέω, τι εννοώ.
Ήθελα να πω τόσα και κάθε φορά με διέκοπτες.
Ξέχασα τη φωνή μου μαζί σου. Τη χάρισα για να αναπνέεις καλύτερα.
Κόλπα τα συναισθήματά μου και οι προβληματισμοί μου προβλήματά μου, οι μύγες μου που μυγιαζουν, όπως λες.
Δεν πειράζει, πίεση λέω, τα λεφτά, η μάνα σου, η ζωή γενικά, όλα σκατα. Η υγεία σου...
Κάτι με έκανε μέσα σε 3 μέρες απουσίας δικής σου να τα δω ξεκάθαρα.
Ακόμα και στο τέλος είμαι μόνη μου.
Εσύ είσαι στη ζωή σου, στη δουλειά σου, στο σπίτι σου, στον κόσμο σου. Εμένα δεν με έβαλες ποτέ μέσα.
Ίσως για αυτό με κοίταζε έτσι η μάνα σου. Σκεφτόταν " άντε να δούμε πότε θα σε ξεφορτωθεί και εσένα".
Εγώ αγαπούσα εσένα και εσύ τον εαυτό σου.
18/9 Όταν βγήκα από όλο αυτό.
Πάει ένας μήνας παρά κάτι από τότε που έφυγες από τη ζωή μου. Από τη μέρα που τράβηξες βίαια το συναισθημα από μέσα μου, με το έτσι θέλω.
Πάντα έλεγα ότι έμοιαζε του Ιανού.
Ένα πρόσωπο αγαπούσα, ένα απεχθανόταν το είναι μου.
Αγαπούσα τον ρομαντικό, τον αγκαλιά, τον χάδι, τον βλέμμα, τον φιλί, τον "έλα να σε ταισω", τον σε αγαπώ, τον σε λατρεύω, τον σε θέλω, τον "θα πάμε, θα κάνουμε".
Απεχθανομουν τον γκρίνια, τον έφηβο, τον "μη περπατάς δίπλα μου, δε χωράμε", τον "όσοι τρώνε πρωί τείνουν να είναι παχύσαρκοι", τον "θέλω να σταθώ μόνος μου", τον κακό μαστουρη, τον μαμάκια που νομίζει ότι είναι ανεξάρτητος ".
Επίσης δεν πήγαινα μια τη μάνα που σε γέννησε. Μόνο τη δεύτερη που έχεις, τη χίπισσα γιατί στην τελική ήταν μεγάλη τύπισσα.
- Τι είμαι εγώ; το ίδιο με τους άλλους;
- Ε ναι, τι θες, ντάντεμα;
Αυτό σου το τελευταίο ήταν η σύνοψη της σχέσης μας.
Ήσουν ο Μίστερ Τούμπας. Ο,τι και να σου έλεγα μου το γυρνούσε καθρέφτη.
Μερικά μηνύματα, μπόλικη αδιαφορία σου και απρόσωπη, χιλιομετρική επικοινωνία μέσω σοσιαλ μίντια.
Αυτός ήσουν και θα είσαι πάντα.
Ο πρώτος άνθρωπος που αντάλλαξαν σε αγαπώ, κορμιά και ζωές.
Άργησα να εντοπίσω τον συναισθηματικό βαμπιρισμό σου.
Βλέπεις, αν συνηθίσει η πέτσα σου στους νάρκισσους, δύσκολα ξεκόβεις.
Έμεινα με ερωτηματικά.
Άραγε με αγάπησες έστω λιγάκι;
Με σκέφτεσαι κάπου κάπου τώρα που η πλάνη του νησιού πέρασε;
Χωρίσαμε γιατί με πέταξες στη στοίβα με τα άπλυτα, στο σωρό με τα προβλήματα.
Όποιος λαχταράει τον άλλον, διεκδικεί έστω δευτερόλεπτα για λίγη χροιά, λίγη απροσωπίλα μηνυματική.
Εσύ ήθελες να είσαι ελεύθερος, καθώς φάνηκε, στο νησί.
Θα είσαι πάντα αυτός που φοβόταν να είμαστε μαζί για να μη με χάσει.
Και ξέρεις κάτι; Είχες δίκιο Ιανέ.
* Στην Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη ο Ιανός (Λατινική γλώσσα ː "Ianus"), ήταν ο ύπατος θεός των πυλών, της δυαδικότητας, του περάσματος και του χρόνου, απεικονίζεται συνήθως με δύο πρόσωπα. Ο πρώτος μήνας του έτους Ιανουάριος πήρες το όνομα του
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου