Όταν βρεθήκαμε μαζί και ήμασταν πιο χώρια από ποτέ.
Αφιερωμένο στην Ιδαία του Νοεμβρίου.
14.11.23, 20:08
Θελητότητα
Κάτι που γεννιέται από τις αναθυμιάσεις. Σε κόκκινα πρόσωπα και λευκές σκέψεις, ειναι η νέα λέξη: θελητότητα.
Δύο ανάσες πριν την αλλαγή και η ανάσα να λείπει.
Η σκέψη θέλει, η ζωή την προλαβαίνει.
Ψυχρότητα.
Η φύση του ανθρωπου, η ασφαλής, ειναι σοβαρή και ορθή.
Εγώ είμαι από την άλλη πλευρά.
Άνθρωποι με ψυχή, πονεμένοι, να γλεντανε τη στιγμή.
Η θελητότητα νικάει, εγώ χάνω
14.11.23, 22:14
Παλινωδίες χρόνιες και αρκετά δύσκολες
Ίσως είναι αρκετό ένα βλέμμα που δε πήρα.
Έθεσες μια νέα πραγματικότητα και εγώ προσπαθώ να ακολουθήσω.
Δε νιώθω ανταπόδοση, ίσως μια μικρή θέληση, αλλά ως εκεί.
Είναι πολύ προφανές ότι το μακρυγορώ σε ενεστώτα και πρώτο πρόσωπο
Ίσως είναι για καλό μου, ένα ακόμη κεφάλαιο της ενηλικίωσης .
Θα παλεύω να ακολουθώ σε κάθε χρόνο, ενώ για σένα είναι όλα εύκολα και άμεσα.
Παλινωδίες χρόνιες και κλασσικές σε τόνο ακατάλληλο και χρόνο χωρίς τελείες
15.11.23, 17:31
Χέρια δεμένα, φίμωση
Τα χέρια με πονούν.
Τρέχει ο νους χωρίς αυτά.
Τα χέρια με πονούν.
Πετρώνουνε και σφίγγουν.
Η γροθιά φτάνει στο λαιμό και πνίγει την ελευθερία.
Τα δάχτυλα σχηματίζουν στον άνεμο μορφές και βλεφαρίδες.
Τα χέρια με πονούν.
Γιατί τα κρατάω δεμένα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου