Vincent αλά ελληνικά

 Vincent αλά ελληνικά  

 

  ''Ξέρω δυο μάτια γαλανά σαν τ’ ουρανού κομμάτια δεν ξαναείδα πουθενά τέτοια γαλάζια μάτια'' 

 Βάνου και Μπαξεβανάκης τα είπαν με τον πρέποντα λυρισμό της εποχής. Είναι δυνατόν να συγκριθεί το 1964 με το 2018?  Πού πάμε μωρέ κατακαημένα?  

Αρκετά με προλόγους και φανφάρες, to the point . 

Η Κίρκη γνώρισε τις δυνάμεις της στον έρωτα.  

Εκεί που πέρασε ένα καλοκαίρι ζαχαρίνη με λίγο καφούλη για την αντίθεση, να σου ένας θνητός σκέτο μέλι... 

Ένα παλικαράκι γύρω στα 25 , ξανθό με κάτι μπλε όμορφα και λαμπερά ματάκια ΝΑ.  

Ψηλό και λυγερόκορμο, αλλά δεν είχε καθόλου την κλασσική έννοια της συμμετρίας και της ομορφιάς. 

Είχε ψυχή, τρόπους, ζεστό βλέμμα, και το βασικότερο : Είχε μαγευτεί από την Κίρκη . 

Κάθε μέρα βόλτες, αγκαλιές, φαγητό στο στόμα την τάιζε (αν έχει τον θεό του το παλικαράκι), χατίρια...ότι θέλει εκείνη. Η μάγισσά του. 

Έφτασε και στο δια ταύτα η υπόθεση και εκεί η μάγισσα αντίκρισε πως είναι να αγχώνεται κάποιος που την έχει χέρια του για πρώτη φορά.
''Είναι πολύ περίεργο και σπάνιο να σε κοιτάζει κάποιος σαν έργο τέχνης'' σκέφτηκε.
Και εκεί κάπου γεννήθηκε μια φλογίτσα τρυφερότητας ανάμεσα στην Κίρκη και το παλικαράκι, από μεριάς της. Εκείνος, όπως φάνηκε, την είχε ήδη πατήσει την μπανανόφλουδα. 
Εκείνη δεν ήταν πολύ αφοσιωμένη, με την κλασσική έννοια. Δεν ξενυχτούσε στο τηλέφωνο, δεν τον σκεφτόταν ολημερίς και ολονυχτίς, δεν καιγόταν, δεν κοπανιόταν, δεν έκλαιγε , δεν έπινε, δεν άκουγε τα τραγούδια που τον θυμίζουν. Απλώς ένιωθε οικεία και τρυφερά μαζί του. Της άρεσε να καθρεφτίζεται στα μάτια του τα γαλάζια και να νιώθει τη φλόγα του να τη ζεσταίνει. 
Κάπως έτσι θα έλιωνε ο πάγος στην καρδιά της και θα σταματούσε να επαναφέρει τους άνδρες στην πρωτόγονή τους μορφή. 
Θα μάθαινε πως υπάρχουν και τρυφεροί άνδρες, στοργικοί που ξέρουν να αγαπούν. Ξέρουν να δίνονται και να αφοσιώνονται σε μια. Για όσο , για όποτε...
Το παλικαράκι όμως, για να μη γελιέστε, είχε μεγαλώσει σωστά από τη μανούλα και τον πατερούλη. Είχε αδερφή, είχε φίλες από μικρούλι, είχε επενδύσει στην συμπεριφορά του ένα καλοδουλεμένο σύστημα . Ήξερε πως η εμφάνιση δεν είναι το παν και σκέφτηκε να καλλιεργήσει το μέσα του, ώστε να ανθίσει. 
Ταξιδεύει κάθε μέρα για να κερδίσει την ευκαιρία του για ζωή, στο μυαλό του όμως έχει πάντα πως και πότε θα βγει από τα όρια του χάρτη για να βρει την Κίρκη, να της δώσει ένα φιλί και να την χαζέψει λίγο παραπάνω.

Ίσως αν ήταν ο κλασσικός ωραίος, ο συνηθισμένος ''έχει το σύνολο'' άνδρας να ήταν ένα κάθαρμα άπληστο και αχόρταγο. 
Ποιος ξέρει? 
Ποιος θα μάθει? 
Σε αυτή τη διάσταση είναι έτσι. 
Στο κάτω-κάτω ολόκληρη Monica μας το δίδαξε αυτό. Έκανε τη ζωάρα της, την ήθελε όλος ο πλανήτης, πήρε τον Vincent Cassel, έκανε δυο παιδιά, χώρισε και εσείς κάθεστε και απορείτε ακόμα πως και γιατί.
Γιατί έτσι ρε, ξέρει η Monicάρα!