Το Γλυκάκι

Σε γνώρισα στο ''Γλυκάκι'', στο ορίτζιναλ καφέ, όχι την απομίμηση που έχουμε να μας θυμίζει τις ένδοξες μέρες της πόλης, τότε που κονταροχτυπιόμουν με τους αέρινους και ντελικάτους άνδρες-θαμώνες για την προσοχή σου. Τότε.
Σήμερα, ζω σε μια σουρεάλ και ειρωνική κατάσταση ώστε να μην προλαβαίνω ούτε να χτενιστώ, γιατί με έχει καταπιεί η πεζή πραγματικότητα που σε πήρε μακριά-ποιος ξέρει που-και με βρίσκει κάνω τον δούλο 6 στα 7, για ψιχουλάκια, βάζοντας κάρτα σε όλο το ανατολικό μπλοκ. Σήμερα, λοιπόν, έτσι ειρωνικά ώστε να νιώθω άνετα, έχω την ευκαιρία να γράφω για ένα περιοδικό με το ίδιο όνομα. ''Γλυκάκι''. Αυτό μου έμεινε, Αδάμ-αγόραρε. Με γνώρισες μπουμπούκι και κατάντησα μαραμένος μαϊντανός.
Και πως θα γράψω στο ''Γλυκάκι'', αφού έχασα κάθε όρεξη και ταλέντο μέσα στον κρύο και γεμάτο φώτα χώρο?!? Να θες να γίνεις ο εαυτός σου ξανά για λίγα like στο facebook ως πληρωμή και να μην σε αφήνουν καρδιά μου...μη σου τύχει.
Είσαι η δικαιολογία μου για να ελπίζω, όπως είσαι και η δικαιολογία μου για να γίνομαι έξαλλη. Εξ-άλλη, δεν είμαι εγώ. Άπαξ και σε καψουρευτεί μάγισσα, δεν έχουν τέλος οι παρανοϊκές συμπτώσεις. Για την ώρα είσαι τυχερός. Ούτε και ξέρω αν είσαι ακόμα στην πόλη, κι αν είσαι δεν έχω ιδέα για το που δουλεύεις. Επίσης εγώ κάνω το δουλάκι, σε απόμακρη περιοχή, άρα είσαι ασφαλής και εγώ μαζί ελλιπής, που δε βλέπω τα ματάκια σου τα δυνατά για να παίρνω αναστάτωση και να ελπίζω για το καλύτερο.
Είμαι παρανοϊκή, έχεις δίκιο.Ούτε που σε ξέρω. Θα σε γνωρίσω όμως, θα πούμε δυο κουβέντες, θα κοιταζόμαστε παράξενα και δεν θα χρειαστούν πολλά λόγια, θα τα πούνε όλα τα αιωρούμενα πνεύματά μας. Δεν πέφτω έξω σε αυτά. Σε περίπτωση που πέσω, γιατί στον υλικό κόσμο ό,τι μπορεί να πάει στραβά θα πάει, να είσαι σίγουρος πως ξέρω ήδη τι σημάδι άφησα στο κορμί σου χωρίς να σε αγγίξω.
Για την ώρα, επιμένω και ελπίζω σε αγκαλιές βαρβάτες και προσωρινές, σε προσωρινή σκλαβιά και στο ''Γλυκάκι'' για έμπνευση. Τσάο!