Μια σειρά από αισθήματα για το αγόρι του Δάσους
6 Σεπτεμβρίου
Δύο σπηλιές,
Θελκτικές. Αισθαντικές.
Ο άνθρωπος ελκύεται, από αυτό που δεν ξέρει.
Μικρή και τσακισμένη
Θέλω να μπω, για να σωθώ
Δεν μπορώ
Με φοβίζουν
Τις θέλω, δεν μπορώ
Είναι φιλόξενες; δεν ξέρω
Μοιάζουν με συμπληγάδες.
Έχω κλειδωθεί απ' έξω
Κολυμπώ και ίπταμαι
Έχουν πατήσει κι άλλα ανθρώπινα πόδια εκεί μέσα
Δεν με χωράνε.
Βλέπω μια σχισμή, χαμογελώ.
Τι φως και δέος, ζεστό αεράκι στο στήθος μου.
Παιδιά που γελάνε, κρυσταλλένια άμμος, νερό δροσερό.
Κλείνω τα μάτια και λαχταρώ ένα φιλί.
Η ανάσα μου είναι κομμένη
Μπορώ να ζήσω εκεί μέσα εγώ ;
Τη στιγμή που το θέλω πιο πολύ, η πέτρα κλείνει.
Μένω μόνη και παλεύω με τα κύματα.
Περιμένω. Μήπως η χαραμάδα εμφανιστεί ξανά.
Περιμένω. Ίσως μπορέσω να ανοίξω ένα παράθυρο και να βλέπω καθαρότερα μέσα.
Τα κύματα δυναμώνουν.
Περιμένω. Ίσως να ζήσω εκεί, κάποτε.
Περιμένω...
14 Σεπτεμβρίου
Ζεστασιά
Την κρύβω κάτω από τη μπλούζα μου
και την κρατάω σφιχτά να μη μου την πάρουν.
Με γαργαλάει και με ηλεκτρίζει
Με ευλάβεια παλεύω να σχηματίσω με τα ακροδάχτυλα αυτό το καλοσυνάτο πρόσωπο
Παγώνω τον χρόνο και προσπαθώ να ισορροπήσω
Δεν μπορώ
Τη ζεστασιά μου τώρα δεν ελέγχω
Με καίει και με διαβρώνει
Πόσο θέλω να στη δώσω!
Δείχνεις να τη θέλεις, μα να μη τη χρειάζεσαι.
Κάνεις πίσω
Μετά την ξαναζητάς
Και εγώ ευθύς αμέσως μπορώ να καίω για μήνες ολόκληρους.
Λίγη δροσιά να έπαιρνα από το στόμα σου
Που μόνο ομορφιά ξέρει και παράγει
Είναι η ψυχή σου που μετά βίας κρύβει την αθωότητά της.
Τη ζεστασιά μου, πάρε τη και ας μου αφήσεις σημάδι
23 Σεπτεμβρίου
Αφού έκανε η πανέμορφη ύπαρξή σου άλλη μια περιστροφή από τον μεγάλο πατέρα, κάθισα και έβαλα τις σκέψεις των προηγούμενων ημερών σε λέξεις που δεν θα διαβάσεις
Κυριακή, πρώτες ώρες
-20/09-
Στα δικά μας πίσω,
Όπως στο μαγικό μας μέρος, πίσω στο σπίτι.
Εγώ και εσύ αγκαλιασμένοι.
Βλέμματα ζεστά και χέρια μπερδεμένα μεταξύ τους.
Γέλια δικά μας, λέξεις γενικές,
είμαστε μόνοι, πόσο θέλω να σε φιλήσω αγάπη μου.
Μου λες πως και εσύ με αγαπάς, σαν να στο είπα πρώτη.
Εγώ μαγεμένη από την ομορφιά σου και μεθυσμένη από αγάπη, σου απαντώ
Και εγώ σ 'αγαπώ
Σκέφτομαι° αυτό το φιλί δεν μου το έδωσες ακόμα
Συνωστισμός ξανά, η ευκαιρία χαμένη.
Σε κρατάω ακόμα αγκαλιά.
Δεν παίρνεις το πρόσωπο και το σώμα σου από πάνω μου.
Ακουμπώ τα χείλη μου στα δικά σου και δειλά τα ψάχνω.
Με φίλησες.
Τι ευτυχία νιώθει η ψυχή μου!
Τη ζεστασιά που έκρυβα στην έδωσα
παραδομένη και αδύναμη, με το αίσθημα στην άκρη του χείλους.
Σ 'αγαπώ.
Σε περιμένω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου