Άδεια δοχεία γεμάτα ανασφάλεια

Σημείωση που ξέχασα στο κινητό, Νοέμβριος 2021

Ποιοι είναι όλοι αυτοί; είναι παιδιά, νέοι και μεγάλοι. 

Που πάνε;

Τι σκέφτονται;

Με βλέπουν που τους κοιτάω; 

Καταλαβαίνουν πώς τους κοιτάω ;

Ξέρουμε τους ίδιους ανθρώπους; 

Μήπως ζούμε παράλληλα; 

Έχουν αυτοί όσα θα ήθελα εγώ να έχω; 

Μήπως ξέρουν τον ξένο μου; 

Ερωτεύονται; Τα παιδιά ναι, κάθε μέρα. Κάνουν όνειρα και τρελές σκέψεις. Οι συζητήσεις τους ξεκινούν με την απελπιδη φράση "όταν θα μεγαλώσω.." και καταλήγουν σε κάτι άτοπο. 

Ποτε κυκλοφορούν και τί δηλώνουν; 

Πονάνε, όπως εγώ; 

Είναι εγκλωβισμενοι στο ίδιο τους το μυαλό; 

Είναι μόνοι; Τους λείπει το σπίτι τους στο χωριό; 

Η αγκαλιά της μητέρας τους, το χαμόγελο του παππού τους, η μυρωδιά του σκύλου τους; 

Αγαπάνε μόνοι και δεν μιλάνε; 

Είναι ευτυχισμένοι; 

Είναι πληγωμένοι; 

Περιμένουν κάτι να τους διασφαλίσει την ευτυχία τους μήπως; 

Φοβούνται

Ελπίζουν; 

Χρωστάνε; 

Καταπιεζονται; 

-όπως εσύ-



Σχόλια